بدرقه ضریح امام حسین (ع)

دوشنبه بعد از حموم صبحانه خوردیم، که تلویزیونم روشن بود و داشت مردم قم رو نشون میداد که دارن ضریح امام حسین(ع) بدرقه میکنن واسه همین هم والدین بنده تصمیم گرفتن آماده بشن واون هاهم به بدرقه کننده های ضریح بپیوندن.

ما زودتر رفتیم یه جایی که قرار بود ضریح از اونجا رد بشه . اولش خیلی خلوت بود ولی بعدش انقدر شلوغ شده بود که دیگه نه با ماشین میتونستیم بریم نه برگردیم ، ما ساعت 12 اونجا بودیم ولی انقدر جمعیت زیاد بود که دو ، سه ساعت طول کشید تا ضریح به ما رسید . خیلی حس و حال عجیبی بود خیلی خوب بود با اینکه منو بابایی از ترس خفگی تو جمعیت تمام مدت تو ماشین بودیم ولی خیلی خوب بود. ایشالا قسمت بشه کربلا. 

اینجا تازه رسیدیم خوب خلوت بود

یکساعت قبل از اومدن ضریح ، جمعیت روبرو

جمعیت پشت سر

 تو این ماشین یک عالمه آدم بود که همشون با هم دیگه داشتن طبل و سنج میزدن انقدر صداشون زیاد بود که مامانی در گوش منو گرفت

و اما این هم ضریح امام حسین (ع)، بعدش بابایی گفت این فقط 30 درصد از ضریح بوده که مابقیشو قبلا انگار فرستادن کربلا.

 ماشالا انقدر جمعیت زیاد بود که بابایی ترسید منو له کنن واسه همین تا نزدیک شدن رفتیم تو ماشین ، ولی نمیدونید تو ماشینم انقدر میکوبیدن که ماشین همش تکون میخورد خیلی وحشتناک بود با اینکه شهر بازی نرفتم تا حالا ولی مثل ترن هوایی بود.

آخرشم یک ساعت تو ترافیک بودیم تا تونستیم از این خیابون نجات پیدا کنیم. 

همون شب عمو امین اینا اومدن خونه مامان جان ومن کلی با مبینا و مینو دختر عمو هام بازی کردم این هم چند تا از عکسای اونشب.

من ومینو دقیقا 10 ماه با هم اختلاف داریم اون 15 دی 89 و من 15 آبان 90 

مینو & بابا & من

این دو تا چسبیده ها مبینا و مینو هستن ،منو باباییرو هم که میشناسید. اون گوشه تصویرم عمو امین هستن به همراه قوری چای